یک رشته درپایتون یک توالی از کاراکترهاست. یک رشته داخل علامت نقل قول دوتایی قرار می گیرد. همچنین می توانید از علامت نقل قول تکی استفاده کنید. یک رشته می تواند شامل جای خالیها یا عددها باشد. همچنین یک رشته می تواند کاراکترهای خاص باشد. می توانیم یک رشته را به متغیر
دیگری اضافه کرده یا اختصاص دهیم. در نظرگرفتن یک رشته به صورت
یک توالی منظم می تواند مفید باشد. برای دسترسی به هرعنصر درتوالی می توان از یک شاخص که با مجموعه اعداد
نمایش داده می شود استفاده کرد. اولین شاخص به صورت زیرقابل دسترسی است: می توانیم شاخص ششم را بدست آوریم. علاوه بر این، می توانیم شاخص
سیزدهم را به دست آوریم. همچنین می توانیم از شاخص
منفی برای رشته ها استفاده کنیم. آخرین عنصر را شاخص منفی یک در نظر می گیریم. اولین عنصر شاخص منفی 15 می شود و الی آخر. می توانیم یک رشته را به متغیر دیگر اضافه کنیم. در نظر گرفتن رشته به عنوان
لیست یا تاپل می تواند مفید باشد. می توانیم با رشته مانند یک توالی
رفتار کنیم و عملیات توالی را انجام دهیم. همچنین می توانیم یک مقدار
stride را مانند زیروارد کنیم: دو نشان می دهد که همه
متغیرهای دوم را انتخاب می کنیم. همچنین می توانیم برشها را ترکیب کنیم. در این مورد، همه مقادیر دوم را
تا شاخص چهار وارد می کنیم. می توانیم از دستور len برای
به دست آوردن طول رشته استفاده کنیم. چون 15 عنصر وجود دارد، نتیجه 15 می شود. می توانیم رشته ها را بهم وصل یا ترکیب کنیم. از علامت جمع استفاده می کنیم. نتیجه رشته جدیدی است که ترکیب هر دو است. می توانیم مقادیر یک رشته را تکرار کنیم. به سادگی، رشته را در تعداد دفعاتی که
می خواهیم آنرا تکرار کنیم ضرب می کنیم. در این مورد، سه. نتیجه یک رشته جدید است. رشته جدید شامل سه کپی از رشته اصلی است. یعنی نمی توانید مقدار رشته را تغییر دهید،
اما می توانید یک رشته جدید ایجاد کنید. برای مثال، می توانید برای ایجاد یک
رشته جدید آنرادرحالت متغیر اصلی تنظیم کرده وبه یک رشته جدید وصل کنید. نتیجه رشته جدیدی است که از Michael Jackson به
Michael Jackson is the best تغییر می کند. رشته ها غیر قابل تغییر هستند. Back slash ها شروع
توالی های escape را نشان می دهند. توالی های escape نمایانده رشته هایی هستند
که ممکن است وارد کردنشان مشکل باشد. برای مثال، بک اسلش n یک خط جدید را نشان می دهد. بعد از اجرای بک اسلش n خروجی در یک خط جدید آورده می شود. به طور مشابه، بک اسلش t یک tab را نشان می دهد. وقتی بک اسلش t داریم خروجی با یک tab آورده می شود. اگر می خواهید یک backslash را در رشته خود داشته باشید، از double backslash استفاده کنید. نتیجه یک backslash بعد از توالی escape است. همچنین می توانیم یک r در مقابل رشته قرار دهیم. حال بیایید نگاهی بیاندازیم به روشهای رشته. رشته ها توالیهایی هستند و در نتیجه، روشهای کاربردی دارند که روی
لیست ها و تاپل ها کار می کنند. همچنین رشته ها مجموعه دومی از روشهایی
دارند که فقط روی رشته ها کار می کنند. وقتی روشی را روی رشته A اعمال می کنیم، یک رشته جدید B به دست می آوریم
که با A متفاوت است. بیایید چند مثال بزنیم. بیایید با متد Upper امتحان کنیم. این روش حروف کوچک را
به حروف بزرگ تبدیل می کند. در این مثال، متغیر A را روی مقدار زیر تنظیم می کنیم. متد Upper را به کار می گیریم و آن را مقادل B قرار می دهیم. مقدار B شبیه A است، اما همه
کاراکترها با حروف بزرگ هستند. این روش بخشی از رشته را مثلا یک زیر رشته را با یک رشته جدید جایگزین می کند. بخشی از رشته را که می خواهیم تغییر دهیم وارد می کنیم. مسأله دوم این است که آن قسمت
را با چی می خواهیم تغییر دهیم. نتیجه یک رشته جدید است با یک قسمت عوض شده. روش find، زیر رشته ها را پیدا می کند. مسأله همان زیر رشته ایست که می خواهید پیدا کنید. خروجی اولین شاخص توالی است. می توانیم زیر رشته Jack را پیدا کنیم. اگر زیر رشته در رشته نباشد، خروجی منفی یک است. برای مثالهای بیشتر کارگاه را چک کنید. (موزیک)